พรุ่งนี้ จะไป ถอยคอมฯ เครื่องใหม่แล้ว
จะได้ไม่ต้อง มานั่งแย่งเล่นกับน้อง คอมอันเก่านี้ เรายึดเลย อิอิ
ทามไมต้องยึดหว่า เราซื้อนิหว่า 555+
มี 1เพลง เพราะๆ วันนี้ ยกไห้เพลง นี้ ฉายเดี่ยวเลย อิอิ
เ พ ล ง ร้าย ก็ รัก
http://www.tempf.com/getfile.php?filekey=1222529206.32379_hiphop.rar&mime=application/rar
มาถึงตอนสุดท้าย ของ เรื่อง กันเถอะ คืนนี้
เริ่มเลยน่ะ
ช่วงเยนวันหนึ่งผมมาที่ร้านปกติเพื่อเข้างาน ก็ต้องแปลกใจที่เห็นผู้คนมามุงดูเตมหน้าร้าน มีรถกะบะสายตรวจคันหนึ่งจอดอยู่ พอเข้าไปในร้านภาพที่เห็นก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น พี่อ๊อดกำลังชี้หน้าใส่เด็กผู้ชายสีหน้าหวาดกลัว โดยมีตำรวจยืนประกบข้างๆ ซึ่งผมได้ยินตำรวจถามว่า
"ตกลงจะแจ้งความใช่มั้ยครับ"
"แน่นอนครับต้องทำให้หัวขโมยพวกนี้เข็ดหลาบ"
"พี่อ๊อด ผมว่าอย่าเลย เด็กมันจะเสียอนาคตน่ะพี่"ผมรีบร้องห้าม
"ไม่หลอกส่งไปอมรมสั่งสอนที่สถานพินิจก็ดีแล้ว จะได้กลับตัวกลับใจเป็นคนดี"พี่อ๊อดยังไม่เปลี่ยนความคิด พร้อมเดินไปหยิบกล้องดิจิตอลมา ก่อนที่จะเก็บภาพเด็กน้อยผุ้หน้าสงสารไว้สอง สามภาพ
"พี่อ๊อดพี่จะถ่ายไปทามไมเหรอ"
"เชือดไก่ไห้ลิงดูเอารูปเจ้าหัวขฌมยไปติดไว้หน้าร้าน"
ไม่นานตำรวจก็คุมตัวเดกน้อยคนนั้นไป ผมมองตามด้วยความสงสาร
หลังจากนั้นหน้าร้านเราก็มีภาพการจับหัวขฌมยติดอยู่ผมละอยากจะฉีดภาพนั้นออกเต็มที แต่ไม่อยากจะทะเลาะกับพี่แจ๊คผู้จัดการร้านที่เห็นดีด้วย อีกอย่างผมไม่อยากตกงานและเสียรายได้ตรงนี้ไป อีกไม่กี่เดือนแล้วปมจะเก็บเงินได้ตามที่ตั้งใจ งานแต่งงานที่ผมรอคอยคือวันที่ผมจะได้อยู่เคียงคู่กับคนที่ผมรักก็จะมาถึง
เกืบ5ทุ่มผมต้องเฝ้าหน้าร้านเพียงคนเดียว น้องผึ้งยักแอบไปงีบตามเคย พี่อ๊อดก็ลาหยุด เพราะเป็นคืนวันธรรมดาลูกค้าจึงมีไม่มากเหมือนวันหยุด ผมเหลือบไปมองลูกค้าที่เพิ่งเข้ามา เธอเป็นหญิงสาวที่จัดได้ว่าสวยเลยทีเดียว อายุราวยี่สิลต้นๆผิวขาวผมยาวแต่ที่ผมไม่ค่อยสบายใจก็เห้นจะเป็นเสื้อแจ๊คเก็ตเพราะตัวมันใหญ่มาก ที่สำคัญอากาศเดือนเมษาร้อนอบอ้าว ไม่มีเหตุผลเลยที่จะแต่งตัวแบบนี้ นอกเสียจากว่า
ไม่...คงไม่เป้นอย่างที่ผมคิด
เกือบสิบห้านาที่ที่เธอเดินหายเข้าไปในแผงวางสินค้า ซักพักเธอก็เดินออกมาโดยไม่มีอะไรติดมือมาเลย ผมสังเกตุสีหน้าเธอเคร่งเครียดและมีท่าทางกะวนกะวาย เธอเดินเข้าไปอีกครั้ง ท่าทางมีพิรุจ ของเธอทำให้ผมต้องตั้งใจจับจ้องไปที่จอมมอนิเตอร์ที่ต่อจากกล้องวงจรปิด
อีกไม่กี่อึดใจภาพที่ผมเห็นก็ทำให้ผมถอนหายใจออกมา
ทำไมน่ะ ทำไมต้องเกิดตอนนี้ด้วย
เพราะสิ่งที่ผมเห้นคือ เธอกำลังหยิบสินค้าใส่ในเสื้อแจ๊คเก็ต ผมเริ่มสับสน ถ้าผมปล่อยเธอไป ผมจำเป้นต้องชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมด นั้นหมายถึงยอดเงินที่ผมสะสมเอาไว้แต่งงานก็ลดน้อยลงด้วย
ผมเดาว่าเธอคงไม่ได้ขโมยของเอาไปใช้ส่วนตัวแน่นอน คงจะเอาไปขายมากกว่า ไม่นานเธอก็เดินออกมาที่เคาน์เตอร์ เธอส่งกระดาษเช็ดชู่ให้ผมคิดเงินหนึ่งห่อ ยืนกอดอกแน่อนคงกลัวว่าของที่ขโมยจะร่วงหล่นมา ผมพยายามส่งสายตาอ้อนวอนและส่ายหน้าช้าๆเพื่อบอกเป้นนัยๆว่าไห้เอาของไปคืนที่เดิม และดูเหมือนเธอจะไม่สนใจ
"แค่นี้ใช่มั้ย"
เธอพยักหน้า ซึ่งหมายความว่าเธอตั้งใจจะขฌมยของที่แอบไว้จริงๆตอนนี้ผมรู้สึกสับสนไปหมดจะจับเธอไหมหรือโทรแจ้งตำรวจดี หรือว่าจะปล่อยเธอไห้เดินออกไปจากร้านอย่างสบายใจพร้อมสินค้ามากมายที่ผมต้องรับผิดชอบ
เธอเดินไปที่ประตูอย่างช้าๆ เป้นเวลาเดียวกับที่ผมตัดสินใจว่าจะจัดการเธอเรื่องนี้อย่างไรดี รีบวิ่งไปขวางตัวเอไว้ ดึงแขนทั้งสองข้างที่กอดออกมา จนทำไห้สิ่งของบางอย่างที่กอดไว้หล่นสู่พื้น
"ทำไมต้องขโมยของด้วย"ผมพูดขู่ไม่ต้องการไห้เธอกลัว
เธอร้องไห้ฟูมฟายออกมา ก่อนจะบอกเหตุผลที่ทำไห้เธอต้องตัดสินใจทำในสิ่งที่เรียกว่าอาชญากรรม
เมื่อได้ยินเรื่องราวที่เธอเล่ามาทั้งหมดน้ำตาลูกผุ้ชายอย่างผมไหลออกมาอย่างไม่รุ้ตัว เพราะสิ่งที่เธอทำลงไปเป้นเหตุผลเดียวกันกับที่ผมต้องมานั้งทนทำงานอย่างหนักนั้นก็คือ...เพราะความรัก
วันต่อมา
"ดีมากหนุ่ม พี่เองก็เป้นห่วงเหมือนกันว่าแกเจอเหตุการแบบนี้แล้วจะใจอ่อน ไอพวกขี้ขโมยต้องจับเข้าตารางเสียไห้เข็ด"
ที่แจ๊ครีบเข้ามายกยอผมใหญ่หลังจากได้ยินเรื่องราวของโจรสาวที่เข้ามาขโมยของแต่ถูกผมจับได้เสียก่อนและแจ้งตำรวจให้มาจัดการ
ผมพยักหน้าหร้อมกับฝืนยิ้ม มั้นใจว่าตัวเองตัดสินใจถูกต้องเพระเข้าใจความรู้สึกของเธอคนนั้นเป็นอย่างดี ผมเองยังต้องดิ้นรนหาเงินแต่งงานเพื่อที่จะได้คู่เคียงชิดไกล้กับผู้หญิงที่เป้นยอดดวงใจ
ดี้อย่างเธอก็เหมือนกัน จำต้องหาทางติดคุก เพื่อจะเข้าไปอยู่เคียงข้างกับคนรักที่เป้นทอม ซึ่งต้องโทษถูกจองจำไปก่อนหน้านี้
T-T เศร้า จบละ ดึกละ สู้เพื่อชีวิตที่ดีกว่า อย่านอนดึกกันน่ะทุกคน คืนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์จ้า
